‘तृप्तबाला’ नावाचा मुखवटा आणि खरातचा नराधम अवतार!
“नाव सोनूबाई आणि हाती कथलाचा वाळा” ही म्हण आपण अनेकदा ऐकतो, पण अशोक खरात या नराधमाने या म्हणीलाही लाजवेल असे कृत्य केले आहे. एखाद्या व्यक्तीच्या घराचे नाव हे त्याच्या संस्कारांचे आणि विचारांचे प्रतीक मानले जाते. खरातने आपल्या आलिशान बंगल्याचे नाव ठेवले आहे— ‘तृप्तबाला’. किती पवित्र नाव! ‘बाला’ म्हणजे कन्या आणि ‘तृप्त’ म्हणजे जिची सर्व स्वप्ने, इच्छा आणि आयुष्य समाधानाने भरलेले आहे अशी. परंतु, या नावाच्या पाटीआड जो नराधम दडला होता, त्याने माणुसकीच्या सर्व सीमा ओलांडल्या आहेत.
नावाचा आडोसा आणि पापांचा डोंगर
अशोक खरातसारख्या विकृत मानसिकतेच्या माणसाने आपल्या घराला ‘तृप्तबाला’ असे नाव देणे, हा त्या नावाचा आणि स्त्रीशक्तीचा सर्वात मोठा अपमान आहे. ज्या माणसाच्या मनात वासनेचा आणि गुन्हेगारीचा काळोख दाटलेला असतो, तो बाहेरून पांढरपेशीपणाचा मुखवटा घालून फिरत असतो. ‘तृप्तबाला’ या नावाचा वापर खरातने कदाचित समाजाच्या नजरेत स्वतःची प्रतिमा ‘धुतल्या तांदळासारखी’ ठेवण्यासाठी केला असावा. पण पाप कितीही मोठ्या बंगल्यात दडवले, तरी त्याचा दुर्गंध सुटल्याशिवाय राहत नाही.
आज समाजात प्रश्न विचारला जात आहे की, ज्या बंगल्याच्या भिंतींवर ‘तृप्त’ होण्याच्या गप्पा लिहिल्या आहेत, त्याच भिंतींच्या आत हा नराधम कित्येकांचे आयुष्य ‘अतृप्त’ करत होता का? खरातची ही कसली तृप्ती होती, जी नराधम कृत्यांशिवाय पूर्ण होत नव्हती?
पांढरपेशी गुन्हेगारीचा विळखा
खरातसारखी माणसे समाजासाठी कर्करोगापेक्षाही भयंकर आहेत. ही माणसे समाजात वावरताना मोठे बंगले बांधतात, त्यांना सात्विक नावे देतात आणि आतून मात्र सडलेल्या मेंदूने गुन्हेगारीचे कट रचत असतात. ‘तृप्तबाला’ या वास्तूचा वापर जर चुकीच्या कामांसाठी आणि नराधम कृत्यांसाठी झाला असेल, तर अशा वास्तूचे नाव घेतानाही आता लोकांना घृणा वाटू लागली आहे. अशोक खरातने केवळ कायद्याचा गुन्हा केला नाही, तर त्याने सामाजिक विश्वासाचा खून केला आहे.
आता कायद्याने ‘तृप्त’ होण्याची वेळ!
पोलीस प्रशासन आणि न्यायव्यवस्थेसमोर आता एक मोठे आव्हान आहे. खरातच्या या ‘तृप्तबाला’ बंगल्याच्या गेटमधून जेव्हा पोलीस आत शिरले, तेव्हा केवळ एका गुन्हेगाराला पकडले गेले नाही, तर एका मोठ्या ढोंगाचा पर्दाफाश झाला आहे. आता गरज आहे ती या नराधमाला कठोरतम शिक्षा होण्याची. जोपर्यंत या खरातला त्याच्या कर्माची अद्दल घडत नाही, तोपर्यंत समाजात पसरलेला हा संताप शांत होणार नाही.
खरातच्या पापाचा घडा आता भरला आहे. त्याने बंगल्याच्या पाटीवर ‘तृप्तबाला’ लिहून स्वतःला कितीही सात्विक ठरवण्याचा प्रयत्न केला तरी, इतिहासाच्या पानात त्याचे नाव एका ‘नराधम’ म्हणूनच नोंदवले जाईल. ज्या हातांनी हे नाव कोरले, त्याच हातांना आता बेड्या ठोकल्या गेल्या आहेत, हेच नियतीचे न्यायचक्र आहे.
हिंदवार्ताचा सडेतोड सवाल:
आम्ही विचारतो, अशा नराधमांना समाजात प्रतिष्ठा देणारे घटक कोण? केवळ बंगल्याची उंची आणि नावाची श्रीमंती पाहून कोणाला ‘मोठा माणूस’ ठरवण्याची चूक आपण कधी थांबवणार? अशोक खरात हा केवळ एक नमुना आहे, पण त्याच्या ‘तृप्तबाला’ या नावाच्या ढोंगाखाली वावरणारे अनेक चेहरे अजूनही समाजात मोकाट असू शकतात. अशा प्रवृत्तींचा वेळीच बंदोबस्त करणे, हीच खऱ्या अर्थाने समाजाची ‘तृप्ती’ ठरेल.
